STANOWISKO
W SPRAWIE ZMIAN W ROZPORZĄDZENIU MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ
Z DNIA 19 GRUDNIA 2007 R. W SPRAWIE ZAKŁADOWEGO FUNDUSZU REHABILITACJI OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH (DZ. U. NR 245, POZ. 1810)
z dnia 14 sierpnia 2009 r.
W dniu 22 lipca 2009 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 czerwca 2009 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 107, poz.891 ze zm.).
Wprowadzone zmiany mają charakter doprecyzowujący i porządkujący, tj.:
- odstąpiono od bezwzględnego warunku wskazującego na wyłączne wykorzystywanie zakupionego samochodu do przewozu osób niepełnosprawnych mających trudności w korzystaniu publicznych środków transportu,
- wyeliminowano problemy interpretacyjne dotyczące kwalifikacji wydatku na dodatkowe wynagrodzenie pracowników za znajomość i posługiwanie się językiem migowym oraz wynagrodzenie lektorów dla pracowników niewidomych, a także jednoznacznie wskazano zasady kwalifikacji wydatków do pomocy de minimis;
- w § 8 odesłano do art. 38 do ustępu 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.) w celu jednoznacznego wskazania iż maksymalna wartość pomocy de minimis wynosi 81% kwoty stanowiącej całość nieodprowadzonej kwoty zaliczek, o których mowa w tym przepisie, ponieważ pracodawcy zobowiązani są do wpłacania na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych 10% uzyskanych z tego tytułu kwot, a pozostałe 90% wpłacają na zakładowy fundusz rehabilitacji, z którego część środków (minimum 10%) muszą przekazać na pomoc indywidualną dla zatrudnionych osób niepełnosprawnych.
Ponadto w dodanym ust. 2a w § 9 jednoznacznie wskazano, że wydatki z zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych muszą być ponoszone przez pracodawcę bezpośrednio z rachunku na którym zostały zgromadzone te środki. Nowy przepis poprzez wskazanie, iż nie uznaje się za dokonanie wydatku ze środków funduszu rehabilitacji, który pierwotnie finansowany jest ze środków przedsiębiorcy, a następnie kompensowany ze środków funduszu rehabilitacji ma na celu zapewnienie prawidłowego dysponowania środkami zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych przez prowadzących zakłady pracy chronionej. Zwracam również uwagę, że przepis adresowany jest wyłącznie do pracodawców, którzy są dysponentami środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, nie zaś do osób niepełnosprawnych, które są ostatecznymi beneficjentami pomocy udzielanej z tych środków.
W związku z powyższym informuję, że wraz z wejściem w życie przepisów tego rozporządzenia nie zmieniły się zasady udzielania pomocy indywidualnej, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 245, poz. 1810, ze zm.).
Pomoc ta nadal może być udzielana jako pomoc bezzwrotna lub jako nieoprocentowana pożyczka, której pracodawca udziela na wniosek osób, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 przywołanego rozporządzenia. We wniosku osoba jest zobowiązana wskazać m.in. cel, formę i kwotę wnioskowanej pomocy. Należy przy tym zauważyć, że cel pomocy musi być zgodny z katalogiem określonym w § 2 ust. 1 pkt 11.
Należy także zwrócić uwagę, że wydatków ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych dokonuje pracodawca, a nie osoba niepełnosprawna, a zatem bez znaczenia dla prawidłowości wydatkowania tych środków jest fakt, czy stanowią one refundację kosztów poniesionych przez pracownika niepełnosprawnego czy też zapłatę za towar lub usługę na rzecz osoby niepełnosprawnej, dokonaną na konto sprzedawcy lub dostawy. Należy jednak pamiętać, że warunkiem udzielenia pomocy indywidualnej jest wcześniejsze złożenie wniosku przez osobę uprawnioną do wystąpienia o nią.
Podkreślam również, że zgodnie z art. 33 ust. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92, z późn. zm.), pracodawca jest dysponentem środków zfron, w związku z tym, decyduje o sposobie ich wydatkowania. Zgodnie zaś z § 5 pkt 1 ww. rozporządzenia, pracodawca ustala zakładowy regulamin wykorzystania funduszu rehabilitacji, w którym może doprecyzować zasady udzielania pomocy indywidualnej.
Sekretarz Stanu
Pełnomocnik Rządu
do Spraw Osób Niepełnosprawnych
Jarosław Duda
[pobierz plik] (pdf 983,74 kb)
